| ویژگی | مشخصات فنی |
|---|---|
| نوع دستگاه | ترازیاب اتوماتیک (Auto Level) |
| بزرگنمایی تلسکوپ | 24x |
| دقت قرائت زاویهای | ±1.5 میلیمتر در فاصله 1 کیلومتر با قرائت دو طرفه |
| دامنه خودترازی | ±15 دقیقه |
| سیستم خودترازی | کمپنزاتور مغناطیسی با دمپر هوایی |
| حداقل فاصله فوکوس | 0.2 متر (برای کار در فضاهای محدود) |
| میدان دید | 1°20′ (2.3 متر در فاصله 100 متری) |
| مقاومت محیطی | استاندارد IPX6 (مقاوم در برابر نفوذ شدید آب و گردوغبار) |
| وزن دستگاه | حدود 1.7 کیلوگرم |
| کاربرد اصلی | ترازیابی عمومی، کنترل تراز، پروژههای راهسازی، ساختمانسازی، لولهگذاری |
دوربین ترازیاب (Level Instrument) یکی از ابزارهای کلیدی در مهندسی نقشهبرداری و پروژههای عمرانی است که برای تعیین اختلاف ارتفاع بین نقاط مختلف و کنترل تراز سطوح به کار میرود. این دستگاه با بهرهگیری از تلسکوپ دقیق، خط دید افقی را تعریف کرده و به کمک شاخص ترازیابی (میر)، امکان قرائت ارتفاع نسبی نقاط را فراهم میسازد. دوربینهای ترازیاب در انواع مختلفی مانند اتوماتیک، دیجیتال و لیزری عرضه میشوند که هر کدام بسته به نیاز پروژه انتخاب میشوند. نوع اتوماتیک آن به دلیل مکانیزم خودترازی داخلی (کمپنزاتور)، دقت بالا و سرعت عملکرد، بیشترین کاربرد را دارد. استفاده از این ابزار به ویژه در عملیات خاکبرداری، پیکنی، نصب فونداسیون، روسازی جاده و کنترل شیب خطوط لوله ضروری است. طراحی ارگونومیک، بدنه مقاوم در برابر ضربه و نفوذ گرد و غبار و آب، امکان استفاده از آن را در شرایط محیطی سخت ممکن میسازد. دقت قرائت، فاصله مؤثر کاری، و پایداری خط دید از جمله معیارهای مهم در ارزیابی کیفیت این دستگاهها هستند. استفاده از دوربین ترازیاب نیاز به آموزش اصولی داشته و نقش مهمی در افزایش دقت و بهرهوری پروژههای عمرانی ایفا میکند.